Για μια διεθνή καμπάνια αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό

logo_70hΕλλάδα: μια χώρα στα πρόθυρα της ανθρωπιστικής κρίσης.

Οι επίσημα καταγεγραμμένοι άνεργοι είναι πάνω από 1.500.000 – με την ανεργία στη νεολαία να ξεπερνά το 55% και στις νέες γυναίκες το 60%. Στην τελευταία τριετία το εισόδημα του μισού περίπου πληθυσμού έπεσε 40-50%, πράγμα που σε συνδυασμό με την απογείωση της ακρίβειας και της φορολόγησης των λαϊκών στρωμάτων δημιουργεί οριακές συνθήκες επιβίωσης σε εκατομμύρια ανθρώπους – πάνω από 1.500.000 έλληνες-ίδες και εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστεςριες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Χιλιάδες καταστήματα και μικρές επιχειρήσεις έχουν κλείσει ενώ χιλιάδες χαμηλόμισθοι και άνεργοι κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους γιατί δεν μπορούν πλέον να ξοφλήσουν στις τράπεζες τα δάνειά τους. Εκατομμύρια ανασφάλιστοι και άνεργοι, αλλά και αρκετοί ασφαλισμένοι που αδυνατούν να πληρώσουν τις ασφαλιστικές εισφορές τους δεν έχουν πια πρόσβαση στις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας περίθαλψης και σε φάρμακα. Πολλά νοσοκομεία και κλινικές που συγχωνεύονται δεν διαθέτουν στοιχειώδη υλικά, εξοπλισμό και φάρμακα.

Εκατοντάδες σχολεία και βρεφονηπιακοί σταθμοί κλείνουν ενώ πάμπολλα ελληνικά σχολεία δεν διαθέτουν πόρους για την εξασφάλιση θέρμανσης. Παράλληλα, ολόκληρες περιοχές αντιμετωπίζουν κυριολεκτικά κοινωνική ερήμωση, με πλέον έντονα συμπτώματα την εγκατάλειψή τους από τη νεολαία, την έξαρση της βίας και του ρατσισμού, καθώς και την εμφάνιση μαζικών φαινομένων αλκοολισμού, κατάθλιψης και αυτοκτονιών.

Είναι πλέον φανερό ότι αυτή η πρωτοφανής επίθεση δεν οφείλεται σε κάποια «ελληνική κακοδαιμονία», ούτε είναι «κρίση χρέους», αλλά αποτελεί γενική πρόβα του ΔΝΤ και του μεγάλου κεφαλαίου, διεθνούς και εγχώριου, ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων και των λαών όλης της Ευρώπης. Τι άλλο μπορεί να σημαίνουν η ιδιωτικοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών, ακόμα και του νερού, το κύμα απολύσεων σε κερδοφόρες επιχειρήσεις και η δραστική περικοπή των κατώτατων συντάξεων;

Υπάρχει όμως και μια άλλη Ελλάδα: αυτή της αντίστασης, της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης.

Είναι γνωστό ότι τα τελευταία τρία χρόνια αναπτύχθηκε σε όλη τη χώρα ένα μαζικό μαχητικό κίνημα αντίστασης στις αντικοινωνικές πολιτικές του ΔΝΤ, της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων. Χαρακτηριστικότερες «στιγμές» αυτού του κινήματος είναι οι 15 γενικές απεργίες, οι δεκάδες κλαδικές, οι εκατοντάδες σε χώρους δουλειάς –αρκετές από τις οποίες μεγάλης διάρκειας–, οι αλλεπάλληλες καταλήψεις υπουργείων, δημαρχείων και άλλων δημόσιων κτιρίων και, βεβαίως, το κίνημα των πλατειών την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2011, που συσπείρωσε εκατομμύρια πολιτών. Μπορεί αυτό το κίνημα να μην απέτρεψε την ψήφιση των τριών μνημονίων, αναμφίβολα όμως έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναστολή της εφαρμογής πολλών μέτρων που περιλαμβάνονταν σε αυτά, στη συρρίκνωση της επιρροής των μνημονιακών κομμάτων και της σταθερότητας των κυβερνήσεών τους και, πάνω απ’ όλα, στη ριζοσπαστικοποίηση ευρέων λαϊκών στρωμάτων, και σηματοδότησε την κατακόρυφη άνοδο της Αριστεράς στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012.

 «αλληλεγγύη για όλους» 

Δίπλα και μαζί με αυτή τη συνολική διάθεση αντίστασης μεγάλων τμημάτων του ελληνικού λαού, αλλά και σημαντικών μερίδων των μεταναστών-ριών που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα, αναπτύσσεται ένα πρωτοφανές κίνημα δικτύων και δομών έμπρακτης κοινωνικής αλληλεγγύης, με διπλό στόχο: την επιβίωση των πλέον πληττόμενων τμημάτων του πληθυσμού, ντόπιου και αλλοδαπού και, παράλληλα, την οργάνωση αυτού του κόσμου για την ικανοποίηση των αναγκών του.

Σε όλη την ελληνική επικράτεια, από την Κρήτη έως τον Έβρο, λειτουργούν κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία, δίκτυα αλληλέγγυων γιατρών μέσα κι έξω από τα νοσοκομεία, υποστηρικτικά μαθήματα ανεξάρτητα από την εθνική προέλευση των μαθητών, στέκια και χώροι συνάντησης και εναλλακτικής ψυχαγωγίας, κοινωνικοί συνεταιρισμοί και δομές αλληλέγγυας συνεργατικής οικονομίας, τράπεζες χρόνου και τοπικά ανταλλακτικά νομίσματα, κοινωνικά παντοπωλεία, συλλογικές κουζίνες και δωρεάν διανομή τροφίμων, δομές νομικής υποστήριξης κ.λπ.

 Διεθνής αλληλεγγύη 

Όλο αυτό το κοινωνικό κινηματικό φάσμα συσπειρώνει πανελλαδικά πολλές χιλιάδες ανθρώπους και χωρίς να θέλει ή να μπορεί να υποκαταστήσει το υπό διάλυση «κράτος πρόνοιας», αποτελεί εξαιρετικό τρόπο έμπρακτης αλληλεγγύης, λαϊκής συμμετοχής και αγωνιστικής διεκδίκησης.

Η «αλληλεγγύη για όλους» αποτελεί μια συλλογικότητα που επιδιώκει την επικοινωνία και το συντονισμό των δικτύων και των δομών έμπρακτης κοινωνικής αλληλεγγύης, τη δημιουργία νέων εκεί που δεν υπάρχουν, τη διευκόλυνση της πρόσβασης ευρύτερων κοινωνικών τμημάτων του πληθυσμού σε αυτές τις δομές, την ενίσχυση της ενότητας μεταξύ εργαζομένων και ανέργων, υγειονομικών και ασθενών, εκπαιδευτικών και μαθητών κ.λπ., καθώς και την προώθηση της διεθνούς αλληλεγγύης στους κατοίκους αυτής της χώρας, ντόπιους και μετανάστες.

Πιστεύουμε ότι η διεθνής αλληλεγγύη στους εργαζόμενους και στους άνεργους, εγχώριους και αλλοδαπούς, που ζουν στην Ελλάδα, εκτός από την υποστήριξη της επιβίωσης τμημάτων του πληθυσμού, είναι σημαντική και για πολλούς άλλους λόγους. Αναφέρουμε ορισμένους:

• Η καμπάνια αλληλεγγύης ενισχύει το συντονισμό των ευρωπαϊκών κινημάτων και το αίσθημα κοινότητας των λαών της Ευρώπης, προτάσσοντας με αξιόπιστο τρόπο το πρόταγμα μιας άλλης Ευρώπης, κοινωνικής και αλληλέγγυας.

 • Η καμπάνια αλληλεγγύης ενισχύει την αντίληψη ότι, παρά τις διαφορές στην ταχύτητα και την ένταση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης από χώρα σε χώρα, τα προβλήματα των ευρωπαϊκών λαών είναι κοινά και, επομένως, η αντιμετώπισή τους πρέπει να είναι συντονισμένη και
ενιαία, ακυρώνοντας, εκτός των άλλων, διαδεδομένα εθνικιστικά και ρατσιστικά στερεότυπα τόσο στις ισχυρές χώρες, όπως η Γερμανία, όσο και στις χώρες που πλήττονται από την επίθεση, όπως η Ελλάδα.
• Η καμπάνια αλληλεγγύης εξοικειώνει ευρύτερα τμήματα του ευρωπαϊκού κοινωνικού κινήματος, του ελληνικού συμπεριλαμβανομένου, στην πρακτική πολιτική, δηλαδή εκείνο τον τύπο πολιτικής δράσης που επιδιώκει συγκεκριμένα αποτελέσματα σήμερα προβάλλοντας έτσι και το τι είδους κοινωνία οραματιζόμαστε για αύριο.
Εδώ οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι είναι εντελώς εκτός της αντίληψής μας ότι η Ελλάδα πρέπει να αποτελέσει αποκλειστικό πεδίο της διεθνούς αλληλεγγύης. Ηδη τμήματα του ελληνικού κινήματος συμμετέχουμε σε καμπάνιες αλληλεγγύης σε λαούς της Ευρώπης και της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου. Απλώς πιστεύουμε ότι η διεθνής αλληλεγγύη για να είναι αποτελεσματική και διεισδυτική οφείλει να είναι στοχευμένη και να συνθέτει το πολιτικό, το κοινωνικό και το οικονομικό πεδίο δράσης.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s